شیخ حسین احمد (خداوند او را پاک گرداند) در رساله «قلائد الدرر» این کلام را چنین شرح داده است: «این سخنِ "الأسوس" که او خارج از حدّ اجسام نیست مربوط به ظهور و وجود است، نه در جوهر و کیفیت».

در کتاب «تجريد» آمده است: «ابوالهیثم پرسید¹: "آیا شما اجسام و کالبدهایی جسمانی بودید؟" پاسخ داد: "حاشا برای خدا! همانا خداوند در ما تدبیری دارد که ما را با آن اداره می‌کند، و ما را در ظهورها، به عنوان "اشباح" (صورت‌های ظاهری) همراه با خویش برای خلق آشکار می‌سازد؛ و هنگامی که او در بطون (پنهان) شود، ما نورهای او می‌شویم"».

و در کتاب «تقویم الاسماء» آمده است: «اگر آشنایی و انس با صورتِ دیدنیِ الهی نبود، صورت‌ها و آفریدگان راه خود را به سوی کسی که آن‌ها را آفریده است نمی‌یافتند؛ پس هر کس بپندارد که آن صورتِ دیدنیِ "أنزعیه" اشاره به حضرت علی -عَزَّ عَزُّهُ- جسمی است مانند سایر اجسام، دچار خسارتی آشکار شده است؛ زیرا ذات والای الهی به هر تجلّی، صورتی را می‌بخشد که برای آن مظهر واجب و مناسب باشد».