و همچنین فرمودند: «سخن‌گوست، اما نه با تأمل و اندیشه مانند انسان اراده‌کننده است، اما نه با تلاش و همّت؛ سازنده است، اما نه با عضوی؛ لطیف است، اما به خفا و پنهانی توصیف نمی‌شود؛ و بزرگ است، اما به دوری و خشونت توصیف نمی‌گردد».
و ایشان -عَزَّ عَزُّهُ- فرمودند:«او که با موسی سخن گفت، سخن گفتنی خاص، و آیات بزرگ خویش را به او نمایاند، بدون هیچ اندام و ابزاری، و بدون گویایی زبانی و لوزه‌ها».
و باز فرمودند:«انجام‌دهنده‌ای است که نه با جنبشِ ابزار کار می‌کند، و تقدیرکننده‌ای است که نه با جولانِ فکر؛ توانگری است که نه از راه کسبِ سود، زمان‌ها با او همراه نمی‌شوند و ابزارها یاری‌اش نمی‌دهند».
و باز فرمودند:«او دارای بزرگی‌ای نیست که پایان‌ها و مرزها امتداد یابند و او را از نظر جسمی بزرگ کنند، و دارای عظمتی نیست که نهایت‌ها به آن ختم شوند و او را از نظر کالبدی عظیم سازند؛ بلکه او از نظر شأن و مقام بزرگ است و در قدرت وفرمانروایی عظیم».
پس تأمل کن که چگونه تجسید (کالبد داشتن) و تجسیم (جسم داشتن) و تمام ابزارها، آلات، اندام‌ها و حرکت‌ها را از او نفی کرد؛ و نیز بنگر که چگونه عظمت او را چنین توصیف فرمود که با رسیدن به نهایت‌ها و مرزها نیست تا عظمتش کالبدی