و اهل ظاهر از مولانا امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- روایت کرده‌اند که فرمودند: «رسول خدا -عَزَّ عَزُّهُ- در روز قیامت، کمربند خدا را می‌گیرد، و ما کمربند پیامبرمان را می‌گیریم و شیعیان ما کمربند ما را می‌گیرند». به ایشان گفته شد: ای امیرالمؤمنین، "حجزه" چیست؟ فرمودند: «همانا خداوند برتر از آن است که به "حجزه" توصیف شود، بلکه مقصود این است که رسول خدا به "امر" خدا تمسک می‌جوید، و ما به امر او، و شیعیان ما به امر ما تمسک می‌جویند».

‌پس تأمل کنید که چگونه معنای «حجزه» (که در لغت به معنای کمربند یا لنگ است) به معنای تمسک به «امر» و عمل به مقتضای شرع و چسبیدن به آن تأویل شده است.

‌و این‌گونه است که میزان تعصب، خطا و گمراهی کسانی که از این آیات به عنوان حجّت برای اثبات جسمانیت و اعضا برای ذات خداوند سبحانه و تعالی (که بسیار برتر از این‌هاست) استفاده می‌کنند، روشن می‌شود؛ در حالی که از تأویلات امامان پاک -عَزَّ عَزُّهُمْ- درباره این آیات و اخبار غافل‌اند. از خداوند طلب هدایت برای تمامی بندگان صالحش را داریم.