خداوند دارای آن است تا خاطرات در آن بچرخد، افکار در آن حرکت کند و رازها در آن نهفته باشد، بلکه مقصود این است که: «من غیب و راز تو را نمی‌دانم».

‌و درباره این سخن خداوند متعال که ﴿خداوند رحمان بر عرش استقرار یافت﴾، گفته است: «یعنی با عدالت برخاست عدالت را برقرار ساخت».

و درباره سخن خداوند متعال: ﴿وجه پروردگارت﴾، گفته است: «یعنی ذات او».

‌و درباره ﴿پس در آن‌جا وجه خداست﴾، گفته است: «یعنی همان جهتی که مأمور به رو آوردن به سوی آن هستیم».

‌و درباره ﴿به چشم‌های ما جاری می‌شوند﴾، گفته است: «یعنی تحت حفاظت و مراقبت ما».

‌و درباره ﴿روزی که ساق پای کسی برهنه شود﴾، گفته است: «کنایه‌ای از شدت و هول و هراس است».

‌و درباره ﴿در جنبِ خدا﴾، گفته است: «یعنی در طاعت او».

‌و درباره این سخن که «بخشایش در دست خداست»، گفته است: «یعنی به قدرت اوست».