دست گیرنده و بلندمرتبه او، و عرش او که وسعتش دست نیافتنی است، و کرسی‌اش که بلند مرتبه است، و جانب او که در بر گرفته نمی‌شود، و جنبی که اهل شقاوت در حق آن کوتاهی کردند، و خانه دیرینه‌اش که هرگز کهنه نمی‌شود. این‌ها نه مانند چشمی دارای نظر و پلک، و نه مانند دستی دارای کف و انگشت، و نه مانند زبانی که در میان لب‌ها باشد، و نه وجهی مانند وجه‌های فناپذیر، و نه خانه‌ای مانند خانه‌های ساخته شده، و نه ابزاری مانند ابزارهای گوشتین، و نه عضوی مانند اعضای شناخته‌شده، و هیچ اندامی شبیه اندام‌های توصیف‌شده نیست.؛ بلکه او جایگاهی برای تمام صفات است و با تمامی اوصاف رایج توصیف شده است و تمام صفاتِ "معنا" بر او وارد شده و تمام توصیفات به او باز می‌گردد».

شیخ محمود سلیمان الخطیب (خداوند او را پاک گرداند) فرمود: «این سخن ما که محمد وجه خدا، نفس خدا و عین خداست، همگی مقصود از آن تنها بلندای مقام نزدیکی و عدم جدایی از او است».

‌و شیخ ما، خصیبی در مقدمه رساله‌اش چنین آورده است: «پس من پیش شما خدا را ستایش می‌کنم که معبود حقیقی جز او نیست، و از او می‌طلبم که درود فرستد بر نام والای او که با آن خوانده می‌شود، و نفسِ پاسداری‌شدۀ او، و وجه کریم او، و چشم بینای او، و گوش شنوای او، و زبان گوینده‌اش، و دست گشاده‌اش، و جنبِ