‌و در این سخن او: ﴿وَلِتُصْنَعَ عَلَىٰ عَيْنِي﴾ (و تا تو تحت نظر چشم من ساخته شوی).

‌و در این سخن او: ﴿وَقَالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا بِمَا قَالُوا بَلْ يَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ يُنفِقُ كَيْفَ يَشَاءُ﴾ (و یهود گفتند: دست خدا بسته است؛ دست‌های خودشان بسته باد و به سبب آنچه گفتند ملعون شوند؛ بلکه هر دو دست او گشوده است و هر چه بخواهد می‌بخشد).

‌و در این سخن او: ﴿وَالسَّمَاوَاتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ﴾ (و آسمان‌ها در دست راست او پیچیده شده‌اند).

‌و در این سخن او: ﴿يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ﴾ («دست خدا بالاتر از دست‌های آنان است»).

‌و در این سخن او: ﴿وَالسَّمَاءَ بَنَيْنَاهَا بِأَيْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ﴾ (و آسمان را با دست‌هایی قدرت‌هایی بنا کردیم و ما گشایش‌دهنده هستیم).

‌و در این سخن او: ﴿أَن تَقُولَ نَفْسٌ يَا حَسْرَتَا عَلَىٰ مَا فَرَّطتُ فِي جَنبِ اللَّهِ وَإِن كُنتُ لَمِنَ السَّاخِرِينَ﴾ (که نفسی بگوید: افسوس بر آنچه در پهلوی جانب خدا کوتاهی کردم، هرچند من از مسخره کنندگان بودم).