و در این سخن او: ﴿وَكَلَّمَ اللَّهُ مُوسَىٰ تَكْلِيمًا﴾¹ (و خداوند با موسی سخن گفت) پس او دارای دهان و زبانی است که با آن سخن می‌گوید.

این آیات شریف و دیگر آیات، به شکلی روشن و صریح نشان می‌دهند که خداوند سبحانه دارای جسم است. پس اگر قرآن کریم این اعضای جسمانی را برای آفریدگار اثبات کرده است و مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- نیز با ارجاع دادن پرسشگر به قرآن و پذیرفتن صفات آفریدگار بر اساس آنچه در آن آمده، این موضوع را تأیید نموده است، و خودِ شیخ خصیبی نیز با استناد به آیات قرآن، این مطلب را اثبات کرده است چنان‌که در «رساله» آمده است که ایشان در پاسخ به این سؤال که «آیا او جسم است یا عرض؟»، فرمودند: «او همان‌گونه است که خود را در این سخن خداوند متعال توصیف کرده است: ﴿كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ لَهُ الْحُكْمُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ﴾ (هر چیزی نابود می‌شود جز چهره او؛ فرمان از آنِ اوست و به سوی او بازگردانده می‌شوید).»

و در این سخن او: ﴿وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ﴾ (و خداوند شما را از خودش نفسش بیم می‌دهد).