فصل سوم
همانا مذهب شریف ما بر مبنای «نفی و اثبات» بنا شده است؛ و هر کس بداند چه چیزی را نفی کند و چه چیزی را اثبات نماید، او از توحیدکنندگانِ به کمال رسیده است. زیرا موضوعِ نفی و اثبات در شناختِ ذات، بسیار دشوار و پیچیده است و مسیری خطرناک است؛ ورود به آن دشوار است و سالکِ آن به دقت، حذر، تأمل و تدبُّر بسیار نیاز دارد.به شناختِ این حقیقت دست نخواهد یافت مگر کسانی که دارای بصیرت‌های نورانی و عقل‌های زلال باشند؛ چرا که این موضوع رازی دقیق، راهی پر پیچ و خم و معمایی عمیق است که شناخت کامل آن برای هر کسی میسر نیست. پس این راه، شریعت و روشی برای هر تازه‌واردی نیست و تنها اندک‌شمار کسانی (یکی پس از دیگری) آن را خواهند شناخت که خداوند آنان را در عنایت خود گرفته و انوار هدایتش در قلبشان تابان گشته است.و این سخن را کلام شیخ ابراهیم عبداللطیف (خداوند او را پاک گرداند) تأیید می‌کند که فرمود: «در نفی صفات و اثبات ذات، پیروز نخواهد شد مگر کسی که بر کشتی نجات سوار شده، از چشمه‌سراى حیات نوشیده و در برابر لغزشگاه‌های شبهات، استوار مانده باشد.»
ایشان (خداوند او را پاک گرداند) در شعری فرمود:«ذات او در هیچ حصاری (محدودیتی) نیست و نه چنان است که "غیر" از او باشد تا دلیلی بر خلافش اقّهامه