که چشم ما به آن می‌رسد به آسمان چسبیده است، در حالی که چنین نیست. یا به کوه‌ها می‌نگریم در حالی که در زمینی وسیع هستیم، اما می‌بینیم گویی به آسمان نزدیک‌اند در حالی که برخلاف این است. همچنین خورشید را مانند یک درهم (سکه) می‌بینیم، در حالی که او بسیار بزرگ‌تر از این است و همین‌طور سایر ستارگان».

همچنین گاهی برخی امور برای ما مشابهت می‌یابند و در چشمان ما تصور می‌شوند که در واقعیت وجود ندارند و هیچ پیوندی با حقیقت ندارند؛ نمونه آن، یهودیانی است که برایشان چنین به نظر رسید و تصور کردند که حضرت مسیح -عَزَّ عَزُّهُ- را کشتند و به صلیب کشیدند، در حالی که او را نکشتند و به صلیب نکشیدند، بلکه تنها برای آن‌ها چنین به نظر رسید، چنان‌که خداوند متعال فرمود: ﴿آنها او را نکشتند و به صلیب نکشیدند، بلکه برایشان چنین به نظر رسید﴾¹.

و همچنین اتفاقی که برای موسی -عَزَّ عَزُّهُ- افتاد و آن توهمی بود که خداوند در کتاب کریمش فرمود: ﴿به خاطر سحر آن‌ها، به نظرش رسید که آن ریسمان‌ها می‌خزند﴾². آن‌ها یعنی عصاها نه خزیدند و نه حرکت کردند، بلکه تنها برای بیننده چنین به نظر رسید؛ و دور باد از پیامبر خدا که دچار توهم شود، بلکه این توصیف