و در این سخن که: ﴿آنگاه که خداوند فرمود: ای عیسی، من تو را می‌میرانم (به سوی خود می‌برم) و تو را به سوی خود بالا می‌برم و از کسانی که کفر ورزیدند پاک می‌سازم﴾¹.

و در این سخن که: ﴿همانا فرمان او چنین است که هرگاه چیزی را اراده کند، به آن می‌گوید «باش» و آن موجود می‌شود﴾².

‌و در این سخن که:﴿پس به هر سو که رو کنید، وجه (حضور) خداوند همان‌جاست﴾³.

پس خداوند تبارک و تعالی ما را آگاه کرد که این‌ها صفات او هستند. و در پاسخ به این گفته که: «آیا نور است یا تاریکی؟» به او گفتیم: او همان‌گونه است که خود را توصیف کرده، در این سخن خداوند متعال که: ﴿خداوند نور آسمان‌ها و زمین است﴾⁴.

پس دریافتیم که او «چیزی» است و «نور» است، و اینکه او دارای ابزار (ماهیت) اجسام است؛ اما او نوری است نه مانند نورها، و چیزی است نه مانند