در «تحفة الأخيار» آمده است: «و تمام صفات دیده‌شده در آن صورتِ مشاهده‌شده، از جمله عجز (ناتوانی)، خوردن، آشامیدن، کشتن و هر آنچه شبیه به این صفاتِ دیده‌شده در چشمان(در نظرِ) ناظران است، همگی به سبب علّتِ مزاجی (ترکیبی) است که در جهان موجود است و باعث شد آفریدگارشان، این صفات پست را به آنان به صورت او نشان دهد؛ در حالی که حق سبحانه از این اوصاف منزه است.»
در «صحائف» نوشته شیخ کامل صالح معروف (که خداوند مقامش را پاک گرداند) آمده است: «پس آن علّتی (نقصی) که در ماست و بدیِ اعمالمان، باعث شد تا آنچه را در آن صورت از صفات مخلوقِ ناتوان می‌بینیم، مشاهده کنیم.»
و دلیل دهم: آنچه باعث شد آفریدگار را به صورتی چون صورت‌های خود ببینیم، این است که تا آن صورت، مظهری برای آشکار کردن قدرت او و مقامی برای بیان معنویت او باشد؛ چرا که هیچ سخنی جز از طریق یک صورت و کالبد نیست، و همچنین هیچ قدرتی در عالم ماده جز از طریق یک صورت ظاهر نمی‌شود.
شیخ (که خداوند مقامش را پاک گرداند) سرود:«بر شما تجلی یافت تا شما را بنمایاند،قدرتِ قادرِ بلندمرتبه و بزرگی را.»
و در ظهور این قدرت، تثبیت حجت و روشن شدن راه حق است.