حقیقت را به عقل‌های آنان نزدیک کند، و برای اینکه حجت بر آنان قائم شود، و همچنین برای آنکه آزمایش و امتحانشان درست و ممکن گردد.»
در کتاب «التنبيه» آمده است: «همانا خداوند برای خلقش، به گونه‌ای چون خلق ظاهر شد؛ پس آنان او را مانند خود دیدند که هر چه بر آنان می‌گذشت بر او نیز می‌گذشت؛ این ظهور برای سردرگم کردن منکران و برای امتحان و آزمایش مؤمنان بود، تا هر کس که زنده می‌ماند، با بینه (آگاهی) زنده بماند و هر کس که هلاک می‌شود، با بینه هلاک گردد.»
و سرور ما ابوسعید در «مشكل الرسالة» فرمود: «و اگر برخلاف این ظاهر می‌شد، امر او بر هیچ‌کس پوشانده نمی‌گشت و تمامی مردم در معرفت او یکسان می‌شدند و تفاوتی نمی‌کردند، و این امر از حدّ امتحان (محنت) خارج می‌گشت.»
و علامه شیخ سلیمان احمد (که خداوند او را پاک گرداند) فرمود: «همانا آفریدگار و نام او و باب او و عالمان نور، به واسطه اسباب، همچون ما ظاهر شدند؛ و اگر چنین نمی‌بود، حجاب‌ها برداشته می‌شد و تقیه زایل می‌گشت و ایمان اجباری می‌شد.»