برای شناخت او نیافتند مگر از طریق وجود بشری؛ چرا که این از آموزه‌های مولایان -عَزَّ عَزُّهُمْ- است که یک جنس، آنچه را با جنس خود مغایرت دارد درک نمیکند. پس او از روی مهربانی و به دلیل آگاهی از ناتوانی آنان در دستیابی به معرفت آنچه از جنسشان نیست، به آنان لطف کرد و خود را به صفات آنان نزدیک ساخت؛ و این از دیدگاه خودشان بود نه از دیدگاه خودش.»
در «تذکره العارفین» آمده است: «آیا برای انسان جایز است که چهارپا یا پرنده‌ای را بفرستد تا درخواست یا فرمان‌هایش را ابلاغ کند؟!»
و دلیل هفتم: برای اثبات وجود او بود؛ همان‌گونه که شیخ (که خداوند مقامش را پاک گرداند) فرمود: «و اگر به هیئت اجسام و صورت‌ها و صفات و ابزارها دیده نمی‌شد، نه وجودش ثابت می‌گشت و نه رؤیت عینی درست می‌نمود.»
در «تقویم الأسماء» آمده است: «همانا نگریستن به صورتی موجود و مشخص که دارای خطوط و نشانه‌ها، و سخن و نطقی، و اشاره و عبارتی باشد، راهنمایان‌تر، استوارتر، روشن‌تر و آشکارتر از صورت‌های خیالی و نشانه‌های سایه‌وار و هیئت‌های وهمی است.»
و دلیل هشتم: برای آزمایش و امتحان است؛ چرا که از «عالم» -عَزَّ عَزُّهُ- پرسیده شد: به چه علتی خداوند خود را به جهان شناساند؟ فرمود:«برای آنکه