سرور ما ابوسعید در کتاب «الدلائل» فرمود: «اگر خداوند متعال به غیر از زبان‌ها و صفات آنان ظاهر می‌شد، سخنانش را نمی‌فهمیدند و با او انس نمی‌گرفتند؛ و اگر ظهوری برخلاف آنچه برای خلقش ظاهر شد می‌بود، سخن او را نمی‌فهمیدند و این امر با عدل او سازگار نبود.»
در کتاب «حجة العارف» آمده است: «اگر بگویید: "چرا با خلق در مقام ربوبیت که هیچ هیئت و صورتی ندارد سخن نفرمود؟"»
پاسخ این است: «ما تصاویر بسیاری را می بینیم با وجود آنکه از یک جنس هستند یکدیگر را درک نمی کنند؛ پس چگونه می‌شود که امر و نهی آفریدگار را بدون صورت بفهمند؟»اگر بگویی: «به واسطه قدرت او می‌فهمند.»
پاسخ این است: «قدرت، قدیم است؛ پس چگونه موجود محدث (پدیدآمده) می‌تواند از آن بفهمد؟ در حالی که انسان عربی را از عجمی نمی‌فهمد و زنگی را از خزرجی نمی‌فهمد، با اینکه هر دو از یک جنس هستند و تنها تفاوت سرزمین و نسب است؛ پس ناچار باید به هیئتی از جنس خلق ظاهر شود تا با آنان سخن بگوید و امر و نهی‌اش را بفهمند.»
در رساله «قلائد الدرر» اثر شیخ حسین احمد (که خداوند او را پاک گرداند) آمده است: «بشر، هرچند او را نورانی ببینند، اما از نور چیزی نمی‌فهمند و راهی