پاسخ این است: عوامل متعددی گرد آمد که باعث شد بندگان، آفریدگارشان آن خدای قادر و عظیم، پروردگار خالق و کریم، و آن نور خیره‌کننده و فراگیر را به صورتی چون صورتشان و جسمی چون جسمشان ببینند.

‌نخستین دلیل این است که قدرت آفریدگار حد و مرزی ندارد؛ پس آن قادر عظیم، ایجاد ذات خود برای هر چیزی به صورت تصویر آن چیز، برایش دشوار نیست.

‌همان‌گونه که استاد ما خصیبی که خداوند مقامش را پاک گرداند سرود: «ذات را به سبب قدرتش، در قالب تصویری به آنان می‌نمایاند منزه است آن تصویرگر، از آنکه خود تجسم یافته باشد.»

در شرح شیخ ابراهیم عبداللطیف (که خداوند او را پاک گرداند) آمده است: «و نتیجه این بیت گویای آن است که او ذات متعال خود را با صورت‌های گوناگون و اوصاف متنوع به آنان می‌نمایاند تا قدرتش را اثبات کند و آفریدگانش را آزمایش نماید.»

‌و نویسنده کتاب «تنبیه» (که خداوند او را پاک گرداند) فرمود: «همانا کسی که به طور مطلق قادر است، هیچ‌چیز او را ناتوان نمی‌سازد؛ پس او با هر چیزی به صورت همان چیز است، در حالی که خودش هیچ صورتی ندارد و هیچ صورتی او را محدود نکرده است.»