حادث (آفریدگان) منزه بداند، و معجزات و قدرت را اثبات نماید و اقرار کند که او تعالی، یگانه مطلق نفوذ ناپذیر (جزء أصم)، نوعی واحد و «جسم پنجم» عنصر پنجم/فراتر از ماده(آب،باد،خاک،آتش)است که در ذات خود یگانه است و هیچ همتایی، مثیلی، شباهتی یا همترازی ندارد، اشاره‌اش درست و راهش استوار گشته است.

‌اما درباره چگونگی اشاره به ذات علیه، مولای ما صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: «قصد و توجه، به سوی "حجاب" از طریق "خدا" است، نه به سوی "خدا" از طریق "حجاب"؛ پس هر کس خدا را از طریق غیرِ خدا بشناسد، خدا را نشناخته است».

‌نویسنده «رساله سبیکه» در تبیین معنای این سخن آورده است: «حجاب در اینجا همان صورتی است که خداوند برای انس و لطف، به شکل بشر و نور برای بندگان ظاهر گشت». مقصود، شناخت این صورت است که «حجابِ تجلی» از جهت «قدرت جوهری» است، نه از جهت «صفت صورتی»؛ زیرا صفت‌ها دارای جنس هستند، اما قدرت جنسی ندارد. و از طریق وجودِ قدرت است که آن صورت شناخته می‌شود، چرا که قدرت بر صورت دلالت می‌کند، اما صورت بر قدرت دلالت نمی‌کند.هنگامی که «معنا» (حقیقت)، قدرت خود را از طریق آن صورت آشکار کرد، دانستیم که این صورت، غیر از اوست و حجابی است که او در پس آن