«کلازی» (خداوند او را پاک گرداند) فرمود: «تنزیه صحیح نیست، مگر پس از اثبات ظهور».

و شیخ علی بن منصور (خداوند او را پاک گرداند) فرمود: «پس از آنکه ایجاد (آفرینش) را اثبات کردی، او را از صفت اجساد منزه بدان».

‌و در «رساله سبیکه» آمده است: «نفی صورت جایز نیست مگر پس از اثبات آن برای اثبات وجود و قدرت؛ زیرا صورت، دلیلِ قدرت است و اگر صورتی نبود، ما نمی‌توانستیم آن قدرت را اثبات کنیم».

شیخ ابراهیم عبداللطیف (خداوند او را پاک گرداند) فرمود: «اثبات ظهور و وجود، و نفی محدودیت‌ها و مرزها، محور توحید است و رستگاری از تکرار و تردید (سرگردانی در شک و شبهه) به همین راه است».

‌شیخ یاسین سلامه (خداوند او را پاک گرداند) فرمود: «شایسته‌تر است برای اهل عقل که ابتدا صفات را استوار (اثبات) کنند؛ زیرا راهی برای کسی که بخواهد آن‌ها را پیش از اثبات نفی کند نیست؛ چرا که اگر "ظاهری" نبود، "باطن" شناخته نمی‌شد و خداوند پرستش نمی‌گشت».