همان ظاهر است و هر کس باور کند که غیبِ مقتدر چیزی غیر از این "صورت" است، مذهب شیخ را نشناخته است».

‌ایشان همچنین فرمود: «صورتی که آفریدگار از طریق آن به مخلوقاتش شناخته می‌شود، چیزی غیر از خودِ "ذات" نیست».

‌و در «رساله‌ی اخلاص» آمده است: «هر کس بگوید که در پسِ این صورت چیزی دیگر (غیر از آن) نهفته است، به خدا شرک ورزیده و ذات را باطل دانسته است و علاوه بر این، چنین سخنی موجب می‌شود که ظهورِ "معنا"، حقیقتی نداشته باشد و در نتیجه وجود و اثباتش باطل گردد».

‌و «ردّاد» (خداوند او را پاک گرداند) گفته است: «درباره‌ی صورتِ وجود هر کس بگوید که آفریدگار غیر از آن صورت است، به خدای عظیم کفر ورزیده است».

‌در کتاب «طالقانیه» آمده است: «پس هرگاه آن "ظاهری" را که معجزات آورده است بشناسی، غیب را شناخته‌ای و از کسانی خواهی بود که خداوند تعالی درباره‌شان فرمود: ﴿و آنان که به غیب ایمان می‌آورند...﴾¹».

‌