او همچنین فرمود: «بدان که هیچ عالم، عارف و عابدی نمی‌تواند از شناختِ "ظاهری" که قدرت را آشکار کرد، فراتر رود».

‌و باز فرمود: «بر مؤمنان چیزی نیست مگر آنچه به سوی آن خوانده شده‌اند و بر آنان ظاهر شده است، یعنی شناخت علی؛ و آنچه از علم او بر آنان پوشیده مانده، بر آنان دانستنی نیست و او تنها با آنچه به آن‌ها شناساند، آن‌ها را بنده خود کرد».

‌و همچنین فرمود: «شما را معرفتی نیست مگر شناخت "علی علّام" (علی دانای کل)، و شناختی از مقامات فراتر از آن بر شما واجب نیست».

و در کتاب «مخلصیه» آمده است: «آنچه من بدان باور دارم این است که "معنا" (حقیقت باطنی) توصیف نمی‌شود و شناخته نمی‌شود، مگر از طریق "ظاهرش"».

‌بنابراین، مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- همان «ازلی قدیم» است و هر کس او را بشناسد، «غیبِ مقتدر» (ناپیدای استوار) را شناخته است؛ زیرا غیبِ مقتدر همان «ظاهرِ مشاهده‌شده» است و «حد مجهول» همان «حد معلوم» است. همان‌گونه که علّامه شیخ سلیمان احمد (خداوند او را پاک گرداند) فرمود: «همانا حد مجهول همان حد معلومی است که برای هر جنسی به گونه‌ی همان جنس ظاهر گشت؛ پس باطن