و به همین دلیل، باید این صفت‌ها را نفی کرد و پروردگار سبحان را از آن‌ها منزه دانست.

و اگر معترضی بر ما اعتراض کند و گوید: «آیا در نفی شما نسبت به صورت بشری که پروردگار به آن برای انسان‌ها ظاهر شد، نفی یکی از اصول مهم مذهب شریف ما نیست، مبنی بر اینکه "پروردگار سبحان برای هر جنسی، به صورت جنس همان نوع ظاهر شد"؟ در حالی که ما همگی به این اصل اقرار داریم؛ پس چگونه ظهور تعالی به صورت بشری را نفی می‌کنید؟» در پاسخ به این معترض می‌گوییم: ای معترض، تفاوت گسترده میان این دو سخن از ذهن تو غایب شده است: میان این گفته که «پروردگار سبحان برای هر جنسی به صورت جنس او ظاهر شد» و این گفته که «پروردگار از جنس مخلوقاتش است».سخن اول، حق و حقیقت است که هیچ عارفی آن را انکار نمی‌کند، هیچ موحدی نسبت به آن نادان نیست و هیچ مؤمنی آن را رد نمی‌کند؛ در حالی که سخن دوم، کفر و گمراهی است و جز گمراهان و بدعت‌گذاران کسی آن را نمی‌گوید.

‌پس ما اقرار داریم و باور داریم که پروردگار سبحان و تعالی، ما را به گونه‌ای قرار داد که او را به صورتی از جنس صورت خودمان ببینیم؛ پس او سبحان برای اهل نور، به صورتی از جنس آنان ظاهر شد، همان‌گونه که با انسان‌ها به صورتی از شکل و