علامه در شرح آن گفته است: «خیال: شخصی است که در خواب می‌آید، و مقصود از خیال، صورت‌هایی است که با هیئت‌های خود در دیدگان تخیل شدند تا یادآور اجابت‌های پیشین باشند».
و او (خداوند او را مقدس گرداند) فرمود:
«اگر طیفِ "لمیاء" در حال رنجش و حضورش به سراغ من نمی‌آمد و لطف‌های او که در میان محبان بی‌شمار است،هرگز نفسم را به سوی او هدایت نمی‌کردم و روحم از مسجدالادنی به مسجدالاقصی نمی‌دوید».
علامه در شرح این دو بیت گفته است: «طیف لمیاء: خیال اوست، که عبارت است از هدایتی که وعده داده شده و مؤمنان به آن می‌رسند؛ و خیال، همان لطیفِ رویابین (سایه خواب) است، یا هر آنچه در بیداری و خواب به صورت تصویری برای تو جلوه کند».
مكزون همچنین سروده است:
«و یقین یافتم که لطف او با او نزدیک شد به صورت خیالی در دیدگانم، در خواب، پس از آنکه به استراحت رفتم».