و آن حضرت -عَزَّ عَزُّهُ- فرمودند «از ویژگی‌های شخص حکیم این است که جز موجودی ظاهر و دیدنی را نمی‌پرستد، زیرا هر آنچه غایب باشد، نزدیک است که هیچ باشد.»
و آن حضرت -عَزَّ عَزُّهُ- فرمودند:«هر کس ناشناخته‌ای را بپرستد، همانا به ناشناخته‌ای افتاده است.»
و از همین رو، عدالت کامل الهی و لطف فراگیر پروردگاری اقتضا کرد که خداوند متعال بر بندگانش ظاهر شود تا آن‌ها بتوانند او را ببینند و بدین ترتیب شناخت او برایشان درست گردد؛ چرا که هیچ راهی به شناخت او نیست مگر از طریق رؤیت او، و هیچ راهی به رؤیت او نیست مگر از طریق تجلی او.
همان‌گونه که امیر المکزون که خداوند او را پاک گرداند فرمود: «و هیچ راهی به شناخت آن مقام‌ها نیست مگر با شناخت او، و شناخت او درست نمی‌شود مگر به ذاتش، و ذات او شناخته نمی‌شود مگر با رؤیت او، و رؤیت او ممکن نمی‌شود مگر با تجلی‌اش، و تجلی او به کمالش درک نمی‌گردد.»
و مشهور است که آفریدگار بلندمرتبه، در نخستین نقطه پیش از جهانِ اجسام بر جهان ارواح تجلی کرد و با آنان به طور مستقیم با این سخن خداوند متعال خطاب کرد: ﴿آیا من پروردگار شما نیستم؟﴾؛ پس هر که می‌خواست پاسخ داد و هر که