نور آسمان‌ها و زمین است، اما ما او را به صورت انسانی، همانند صورت خودمان دیدیم.‌

آیا ذات علیه (حق تعالی) او، که نور آسمان‌ها و زمین است، به انسانی تبدیل شد که در یک صورت بشری محدود گشته باشد؟ مولای ما، علی‌ الأعلى، از چنین چیزی والاتر است؛ بلکه این تنها از باب تخیّل و تمثیلی است که تنها در دیدگان ما رخ داد چنان‌که شیخ (که خداوند او را پاک گرداند) فرمود: «و خداوند به خواست خود، تجلیاتی را در هر گونه از انواع و اعداد صورت‌ها می‌نمایاند».

‌شارح گفته است: «یُوری» به معنای «نمایاندن» است؛ یعنی خداوند آنان را بر اساس توانایی‌هایشان و به شکل و صفت آن‌ها چیزی را می‌بیند، بدون آنکه تغییری در کیان ذات او صورت گیرد، هرچند که برای دیدگان ظاهر شده باشد.

‌و شیخ همچنین فرمود:

«و خداوند هیچ ظاهری در میان خلق ندارد که شبیه آنان باشد بلکه در حقیقت (ذات)، یگانه و احد می‌نماید».

‌این بدان معناست که آنان او را شبیه خود دیدند، و این چیزی نیست جز تشبیه و تخیّل.