شارح (که خداوند او را مقدس گرداند) گفته است: «تخییل: مصدر کلمه "خُیل الیه الشیء" است، یعنی چنین به نظرش رسید یا فلان چیز را چنین پنداشت؛ به این معنا که آن را برخلاف آنچه در واقعیت است، تصور و توهم کرد».

‌مقصود این است که دیدگان گاه به خطا می‌روند و اشیاء را برخلاف حقایقشان می‌بینند؛ مانند دیدن ستاره‌ها در آب یا تصویرها در شیشه، در حالی که عقل این تصویرها را نفی می‌کند. یعنی آن امور آن‌گونه که به نظر می‌رسید نبود، مگر از روی پوشاندن حقیقت و تخیّل، همان‌طور که برای سرورمان موسی -عَزَّ عَزُّهُ- در برابر ساحران فرعون رخ داد.

‌و خداوند متعال در داستان مریم (جل جلاله) فرمود: ﴿پس برای او به صورت انسانی کامل ظاهر شد﴾¹. جبرئیل انسان نبود، بلکه بدین صورت برای مریم ظاهر شد و چنین به نظرش رسید (در حالی که مریم از چنین توهمی منزه است)، بلکه این ما هستیم که جبرئیل (که تسلیم او باشیم) را انسانی دیده‌ایم، در حالی که او انسان نیست.

و همان‌گونه که وجود برخی امور که در واقعیت حقیقتی ندارند، برای ما مشابهت می‌یابد و تخیّل می‌شود، در مورد پروردگار سبحان و تعالی نیز چنین است؛ او