و همچنین فرمود:
«صورتی با معنایش بر چشمان من آشکار شد اما در هنگام ظهور، با هیچ صورتی جسمانی همراه نبود».
علامه فرمود: «"لاحت بمعناها" یعنی با ذات قدسیاش ظاهر شد، و "معنا" همان حقیقتِ مقصود است. و عبارت "بر چشمان من" یعنی بر اساس دیدهی چشم، نه بر اساس حقیقت. در این بیت، اشاره به اثبات ظهور ذات با نامها و صفات، همراه با تنزیه و تجرید از صورتگری و محدودیت است».
و مکزون (خداوند او را پاک گرداند) در یکی از دعاهایش فرمود: «هدایت یافت کسی که قدرتت را اثبات و صورتت را نفی کند».
و در دعایی دیگر فرمود: «اوست منزه از آمیختگی با بشر و همراهی با صورتها».
و مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- در توصیف ملائکه فرمود: «آنان پروردگارشان را با صورت تصور نمیکنند، و صفات آفریدگان را بر او جاری نمیسازند، و او را به مکانها محدود نمیکنند، و با نظایر (مانندها) به او اشاره نمینمایند».




