علامه امجد، شیخ سلیمان الاحمد (خداوند او را پاک گرداند) فرمود: «صورت شخصی حاضر با سایه‌ای زایل‌شونده نیست همان‌گونه که در مناظره‌ی رداد آمده است بلکه آن صورت، ذات است در نسبت به "قدرت"، نه در نسبت به آنچه ما از "صورت" دیده‌ایم».
کلازی (خداوند او را پاک گرداند) فرمود: «او هنگام ظهور برای خلقش، صورت است؛ اما در قدم ازلی خود، هیچ صورتی ندارد».
از مولای ما صادق -عَزَّ عَزُّهُ- سؤال شد: «آیا او به گونه‌ای تصور می‌شود که مانند صورت‌های مخلوقاتش باشد؟» فرمود:«نه، بلکه او دیدگانِ مخلوقات را دگرگون می‌کند تا او را مانند صورت‌های خودشان ببینند».
و مکزون (خداوند او را پاک گرداند) در شعری فرمود:
«و کسی که حلول در پیکره‌ای بشری را انکار می‌کند... اشاره به اینکه مرکب‌های مرگ آن را از ما می‌برد».
علامه در شرح این بیت فرمود: «او در اینجا صورت، صورت‌گری، تبدیل شدن و تغییر را نفی می‌کند، هرچند که در ظاهر شباهت را آشکار نموده باشد».