هیچ وسیله یا ابزاری به انجام رسید، و به او خورشید فرمود: «بازگرد آن‌گونه که بودی»، پس بازگشت. و مانند این است زمانی که پای خویش را از کوفه تا شام دراز کرد و با آن به معاویه ملعون ضربه زد و او را از تختش واژگون ساخت؛ در حالی که او می‌توانست این کار را انجام دهد و او را از تخت سرنگون کند بدون آنکه پایی را دراز کند. بلکه این‌ها همان‌گونه است که سرور ما ابوسعید فرمود: «قدرتی است که آن را آشکار می‌سازد تا مؤمنان به واسطه‌ی آن به توحید او هدایت شوند و طالبِ حقیقت با آن بر وجود او استدلال کند؛ نه آن‌گونه که نادان می‌پندارد که او جزء‌جزء می‌شود یا تقسیم می‌گردد یا تکه تکه می‌شود».

‌و همان‌گونه که موالی -عَزَّ عَزُّهُمْ- و سادات -عَلَيْهِ السَّلَامُ- آفریدگار سبحانه را از اینکه جسم باشد یا ابزارهای جسمانی داشته باشد منزه دانستند، به همان ترتیب او سبحانه را از صورت بشری و احوال آن نیز منزه داشتند؛ زیرا کسی که جسمی مانند اجسام ندارد صورتی مانند صورت‌ها نیز نخواهد داشت.

‌مولای ما صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود:«همانا انسان تنها با "حجابِ خدا" به سوی شناخت خدا رهسپار می‌شود؛ پس هرگاه او با معجزات بیاید، اعتقاد به حجاب باطل می‌گردد، زیرا حجاب همان گناهان بندگان است».