باب چهل و چهارم: در بیان امتحان (آزمایش)
از مولای ما امام صادق جعفر بن محمد -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده است که فرمود: مؤمنان همچون باغها و تاکستانها و محل امتحان هستند؛ و امتحان بر سه گونه است:گونه اول: آنکه مؤمن در میان برادرانش شناخته شده باشد و دینش در میان آنان آشکار باشد، اما با او مخالفت کنند، او را لعن نمایند و دشنام دهند، و او بر این امتحان صبر پیشه کند.گونه دوم: در رسیدن به مقصود و اثرگذاری؛ به این صورت که هرگاه خیرخواهی کند، از او خیرخواهی نخواهند خواست (به توصیه او توجه نکنند)، و هرگاه به سوی آنان روی آورد، مورد احترام قرار نگیرد، و اگر سخنی بگوید، با او موافق نباشند و به دین او اعتماد نکنند.گونه سوم: امتحان مؤمن به فقر، تنگدلی و تقدیر سخت امور؛ تا دیده شود که صبرش چگونه است و شکرش چقدر بزرگ است.پس هر کس بر این سه خصلت صبر نماید، مقامش رفعت مییابد و بزرگ میگردد، و خداوند او را از خواری به عزت، از ترس به امن و از کدورت به صفاو میبرد.




