از مفضل بن عمر -مِنْهُ السَّلَامُ- روایت شده که مولای ما صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: «نزدیک‌ترین شما به حقیقت (حق)، خوش‌ادب‌ترین شما در دین و دنیاست؛ و ادب پیش از علم است، همان‌گونه که علم پیش از طاعت است.»

و از ایشان -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده است که فرمود: «اخبار بسیاری درباره آداب و موجبات آن وارد شده است؛ و فرمود: از آنجا که دیدیم هر چیزی ضدی دارد که با آن مخالفت و ضدیت می‌کند، پس باطل را ضدِ حق، تاریکی را ضدِ نور، دروغ را ضدِ راستگویی، کفر را ضدِ ایمان، نادانی را ضدِ عقل و سفاهت (بی‌خردی) را ضدِ ادب یافتیم. از این رو، بر هر مؤمنی واجب است که از باطلِ نهی‌شده دوری گزیند و از حقِ امرشده پیروی کند. پس هرگاه مؤمن این را بشناسد و در آن تدبّر کند و به نیکوترینِ آن عمل نماید و از پلیدترینِ آن دوری جوید، به برترین مراتب بلند و شریف‌ترین جایگاه‌های نورانی می‌رسد و برترین جامه‌های روحانی را بر تن می‌کند و از خوراکی‌ها و آشامیدنی‌های طبیعی (مادی) فراتر می‌رود و از رستگارانی خواهد بود که نه بیمی بر آن‌هاست و نه اندوهگین می‌شوند (در دنیا و آخرت)؛ و با مداومت بر آن، به آرزوی خویش نسبت به آنچه به سوی آن است دست می‌یابد.»