باب سی و هفتم: در مورد یقین و تسلیم
امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: هیچ اجابتی در دعا نیست مگر برای کسی که در او اخلاص باشد.
و فرمود: کسی که تسلیم حق شود، نخستین کسی است که به آن می‌رسد.
یکی از آنان درباره شرایط اجابت دعا پرسید، پس فرمود: آن یقین در قلب است، به گونه‌ای که در امر ما شک نکنی.
و فرمود: ذره‌ای از یقین، برتر است از هر آنچه خورشید بر آن طلوع کرده است (تمام جهان).
و فرمود: مَثَل شیعیان ما مانند زنبورهاست؛ اگر پرندگان می‌دانستند در شکم آن‌ها چیست، آن‌ها را تکه‌تکه می‌کردند.
و فرمود: از فاش کردن راز بپرهیزید؛ زیرا عمر را کوتاه می‌کند، قلب را کور می‌سازد و روزی را قطع می‌کند.
و فرمود: در اقرار و تسلیم، خیر است و در رد و انکار، پشیمانی است.