باب سی و ششم: در بیان سکوت
امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: شیعیان ما کسانی هستند که سکوت می‌کنند (کم‌سخن‌اند) و هیچ عیبی در آنان نیست.
و فرمود: سکوت در دوران حکومت طاغوت‌ها، عبادت است.
و فرمود: هنر گوش دادن را بیاموزید، همان‌گونه که هنر سخن گفتن را می‌آموزید؛ زیرا چه بسا گوش دادن بر سخن گفتن برتری یابد (سودمندتر باشد).
و فرمود: هر کس راز خود را نگاه دارد (حفاظت کند)، آبرویش در دنیا و آخرت پوشانده (حفاظت) می‌شود.
و فرمود: مؤمن همواره روزه‌دار است؛ به سبب تقوا سخن نمی‌گوید تا زمان افطارش (روز رهایی یا مرگ).