باب سی و دوم: در بیان گذشت و بخشش

امام عالم -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: عذر برادرت را از هفتاد طریق بپذیر و اگر عذری نیافتی از پیش خود برای او عذری تراش (او را ببخش).

و فرمود: همانا خداوند از میان خلقش، کسانی را مورد رحمت قرار می‌دهد که به خلق او مهربان‌تر باشند. پس پرسیدم: آن کسانی که مورد رحمت قرار می‌گیرند چه کسانی هستند؟ فرمود: آنان اولیای مؤمن خدا هستند؛ آیا سخن خداوند را ندیده‌ای که فرمود: ﴿هر کس از مردان یا زنان کاری شایسته کند در حالی که مؤمن باشد﴾¹ پس برای آنان است که هیچ رحمتی جز برای مؤمنان نیست و هیچ پاداش و کیفرى جز برای آنان نیست.

و فرمود: رحمت در راه خدا، زندگی است.

و فرمود: هر کس با برادر مؤمنش مهربانی کند و بر او شفقت ورزد، می‌یابد که خداوند با او مهربان است و یاور اوست.