باب سی و یکم: در بیان احسان (نیکوکاری)
امام عالم -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: احسان، پیشرو و راهنمایی به سوی بهشت است.
و فرمود: هر کس نیکی (حسنه) بیاورد، برای او ده برابر آن است و هر کس نیکی کند، خداوند به او نیکی می‌کند.
و فرمود: هرگز کسی را به همراهی مگیر مگر کسی که آنچه را خدا به او آموخته است، در جایگاه درستش پنهان دارد (رازدار باشد).
و فرمود: کسی را که علم خود را از تو پنهان کند، به همراهی مگیر.
و فرمود: برای کسی که حقِ همراهی و رفاقت را نشناسد، پیمان و امانتی نیست.