باب بیست و هشتم: در بیان صبر
امام عالم -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: همانا زندگی مؤمن به پایان نمی‌رسد (یا استوار نمی‌شود) مگر با صبر و مدارا.
و فرمود: برای مؤمن کافی است که توشه‌ی آخرتش را با صبر و تغافل (نادیده گرفتن خطاهای دیگران) فراهم کند.
و فرمود: صبر کلید گشایش است؛ پس از شتاب‌زدگی بپرهیزید، زیرا خداوند به آنچه برای شما صلاح است، داناست.
و گفته شده است: شخص شتاب‌زده، همان‌گونه که می‌پندارید، گمراه می‌شود.
و فرمود: مدارا با مردم، دینی است استوار و پوشانی برای آبروی انسان است.
و امام باقر -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: مؤمن بر از دست دادن نیک‌کاری افسوس می‌خورد و تمام دنیا و متاع آن را کوچک می‌شمارد، تا آنکه پروردگار او را به مقصودش می‌رساند و در این حال هر سختی بر او آسان می‌گردد؛ اما نادان بر هیچ نیکی و خیری که از دست داده افسوس نمی‌خورد و در نهایت عذاب ابدی را می‌چشد.