مقدمه‌ی تحقیق
به نام خداوند بخشنده ی مهربان
کتاب «مجالس المؤمنین» ؛ روایت شده از مولایمان جعفرصادق ، به روایتِ مولایمان محمد بن سنان، از مفضل بن عمر، از مولایمان اَجدَع ابوالخطاب.
این اثر گران‌قدر را پیروانِ این آیین (طایفه) قرن به قرن به یکدیگر منتقل کرده‌اند و کمتر نوشته‌ای از آثار آنان یافت می‌شود که از تأثیرات این کتاب تهی باشد؛ از کتاب‌هایی چون «تحف العقول» و «التمحیص» (اثر شیخ ابن شعبه حرانی) گرفته تا به امروز. این کتاب، دیوانی از حکمت است که روایات و اخبار آن در مدارِ معارفِ لطیف (رقائق)، پاکسازی نفوس از پلیدی‌ها و آراستن آن‌ها به فضایل می‌چرخد؛ و این همان مسلکِ موحدان در شناخت دین است؛ همان معرفتی که همواره دستورالعملِ باطنیان بوده و در سرشتِ مؤمنان ریشه دوانده است، و بدین سان به مرزی تبدیل شده که آنان را از شبیه‌سازان و مدعیانِ بی‌عمل متمایز می‌سازد. این کتاب استدلال‌های «مقصرین» (کسانی که در حق مقامات ائمه کوتاهی می‌کنند) را باطل می‌کند و برای پژوهشگران به اثبات می‌رساند که آیینِ باطن، دینِ راحت‌طلبی یا اباحه‌گری (برداشتن