باب بیست و پنجم: دربیان نگاه داشتن امانت

از امام عالم -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده است که فرمود: کسی که امانت را نگاه ندارد، راز ما را نیز نمی‌پوشاند (پنهان نمی‌کند).

از ایشان درباره امانت سؤال شد، پس فرمود: امانت را به برادرت بازگردان، چرا که خداوند بر تو گواه است و همین که خدا گواه باشد کافی است. به ایشان عرض شد: ای مولای من، اگر امانت متعلق به یک مخالف باشد چه شود؟ فرمود: مخالف را امانتی نیست؛ زیرا مخالف خائن است و بازگرداندن امانت به اهل خیانت، خود نوعی خیانت است.

و امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: مؤمن به مقام صفا (پاکی و کمال) نمی‌رسد مگر با چهار خصلت: ادای امانت، ادب، راستگویی و تقیه.