اما بیشتر شما حقیقت را خوش ندارید﴾¹. و او می‌گوید: ﴿در اینجا دور شوید و با من سخن نگویید﴾².

ای کمیل، به خدا سوگند ما همان حقیم که خداوند درباره آن فرمود: ﴿و اگر حق از هوا و هوس آنان پیروی می‌کرد، آسمان‌ها و زمین و هر چه در آن‌هاست تباه می‌شد؛ بلکه ما ذکرشان (قرآن) را برایشان آوردیم، اما آنان از ذکر خود روی گرداندند﴾³. ای کمیل سپس پس از آنکه دورانی (قرن‌ها) را در امید خلاصت گذراندند، می‌خوانند: «پروردگارا! ما را بازگردان تا کاری صالح انجام دهیم، غیر از آنچه انجام می‌دادیم». پس خداوند به آن‌ها پاسخ می‌دهد: «در آنجا دور شوید و با من سخن نگویید». در این هنگام است که از بازگشت مأیوس می‌شوند و حسرت بر آنان سخت می‌گردد و به هلاکت یقین می‌یابند؛ این پاداشی عادلانه از سوی خدا در برابر آنچه پیش فرستاده بودند.ای کمیل، بگو: ستایش خدایی را که ما را از گروه ستمکاران نجات داد؛ و از او رضایت، توفیق، عاقبت نیک، رسیدن به پاکی (صفا)، و آمرزش برای خود و تمام مؤمنان را درخواست می‌کنیم.