ای کمیل، همانا ایمان، جایگاهی استوار (ثابت) و امانتی است؛ پس برحذر باش که آن را تنها به صورت یک امانت (گذرا) نزد خود قرار دهی؛ چرا که تو را بر حجت آشکاری نهادیم که به هیچ کجی نمی‌گراید و تو را از راه و روشی که تو را به سوی آن بردیم و هدایتت کردیم، نمی‌لغزاند.ای کمیل، در واجبات تخفیفی نیست و در مستحبات (نوافل)، سخت‌گیری بیش از حد جایز نیست.ای کمیل، گناهانت را بیشتر از نیک‌کاری‌هایت و غفلتت را بیشتر از ذکرت قرار مده؛ چرا که رحمت پروردگار بر تو بسیار بیشتر از عمل توست.ای کمیل، تو هرگز از نعمت و عافیت او تهی نخواهی بود پس تو نیز در هر حال از ستایش، تمجید، تسبیح، تقدیس، شکر و ذکر او تهی مباش.ای کمیل، از کسانی مباش که خدا را فراموش کردند، پس خدا نیز آنان را از یاد خودشان انداخت و گناه را محبوبشان کرد، پس آنان فاسقان (نافرمانان) شدند.ای کمیل، این ایمان نیست که به نماز بایستی در حالی که صادق نباشی؛ بلکه ایمان آن است که با قلبی پاک عملی مورد پذیرش الهی و خشوعی بلندمرتبه به نماز بایستی؛ پس در آن نهایت کوشش خود را به کار گیر.ای کمیل، بفریب سخنان امت گمراه و فریفته‌ شده‌ای که پس از هدایت، گمراه شدند و پس از شناخت، انکار کردند و پس از پذیرش، جحود ورزیدند قرار مگیر.ای کمیل، این سلسله نبوت و رسالت و وصایت و امامت است، و جز دوستداران و شیعیان ما که با ما پیمان بسته و پرهیزگارند، کسی ما را به رسم به شناس (یا به ما اعتبار نمی‌دهد)، و ستمگران، نافرمان‌اند.ای کمیل، مسیحیان عیسی -عَزَّ عَزُّهُ-