باب بیست و دوم: در بیان نیرنگ و حیله
آن عالم -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: ایشان دو مرد را دیدند که با یکدیگر می‌جنگیدند، پس فرمود: بدترین نوع نیرنگ (و حیله)، تنگ کردن و فشار آوردن بر برادران است.
و امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: مجادله (بحث و جدل)، محبت را می‌کشد و دشمنی به جای می‌گذارد.
و امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: جدل (و بحث‌های بیهوده)، بغض و کینه به دست می‌آورد.
و امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: هر کس به برادرش ضرر برساند، خداوند از او بیزار می‌شود (و از او بریده می‌شود).
و امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: هر کس به مؤمنی ضرر برساند یا او را دشنام دهد، خداوند ریسمان (پیوند) او را می‌بُرد.
و امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: هر کس عامدانه مؤمنی را دشنام دهد، خداوند لباس ذلت (خواری) بر او می‌پوشاند.
و امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: ضرر رساندن به اهل ایمان، جنگ با خداوند رحمان است.