باب بیست و یکم: در بیان صدا زدن یکدیگر با القاب ناپسند

و امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: هر لقبی (که باعث تحقیر شود) حرام است، مگر لقب مؤمن و اهل حق؛ به دلیل سخن خداوند متعال که فرمود: ﴿ای کسانی که ایمان آورده‌اید، هیچ گروهی نباید گروه دیگر را به استهزاء بگیرد، زیرا چه بسا آنان از آن‌ها بهتر باشند، و زنان نباید زنان دیگر را به استهزاء بگیرند، زیرا چه بسا آنان از ایشان بهتر باشند. و یکدیگر را متهم نکنید و یکدیگر را با القاب زشت صدا نکنید. زشت است که پس از ایمان، کسی را به فسق بنامید؛ و هر کس توبه نکند، پس آنانند کسانی که ستم کردند﴾¹

و امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: هر مؤمنی که برادرش را به لقبی (ناپسند) صدا کند، خداوند هفت روز از او روی می‌گرداند و فرشتگان از او متنفر می‌شوند.