باب بیستم: در مورد انکار نیکی (ناسپاسی)
آن عالم -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: ملعون است کسی که مزد کارگر را کم کند تا آنکه آن را بپردازد؛ و هر کارگری را مزدی است، پس هر کس مزد کارگری را کم نماید باید جایگاهی در آتش (دوزخ) برای خود آماده کند.
و امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: هر کارگری را مزدی است به اندازه عملش، و حق او در هنگام کار، در گروی آن بدهی (مزد) است؛ پس هر کس مزد کارگری را کم نماید، خداوند دایره (روزی و بخت) او را قطع کرده است، پس باید جایگاه خود را در آتش آماده کند.
و امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: برای دزد علم، قطع (کیفر) است، و برای فراری، مرگ، و برای منکر نیکی (ناسپاس)، لعنت است.
و امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: نفس خبیثه (روح پلید) نمی‌پذیرد که از سرای دنیا به سوی سرای آخرت برود، مگر آنکه به کسی که به او نیکی کرده است، بدی کند.
و امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: هنگامی که روز قیامت فرا رسد، پروردگار با مؤمن خلوت می‌کند و برای او عذر می‌آورد، همان‌گونه که یکی از شما برای برادر مؤمن خود عذر می‌آورد؛ سپس به او می‌فرماید: به عزت و جلالم سوگند، من تو را از