باب پانزدهم: در بیان سخن‌چینی
مولای ما حضرت صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: از معاشرت با سخن‌چین بپرهیزید؛ زیرا او سخن دروغ می‌گوید و تهمت و افترا با خود حمل می‌کند، و جمع (دوستان و خانواده) را از هم می‌پاشد؛ او در تمام دوران زندگی‌اش، در مسیری غیر از رشد و هدایت خود گام برمی‌دارد.
و امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: هر کس سخن‌چینی کند یا برادر (دینی) خود را به مسخره بگیرد، خداوند او را به همنشین و هماوردی گرفتار می‌کند که گریبانش را بگیرد و او را به مسخره نماید.
و امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: بنده‌ای که می‌گوید «خداوند یکتاست» و حقیقت را به یگانگی می‌شناسد (موحد واقعی است)، سخن‌چینی نمی‌کند.
و امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: هیچ‌کس علیه برادرش سخن‌چینی نکرد مگر آنکه خداوند او را (از رحمت خود) دور ساخت، و آن مؤمن را از سخن‌چینیِ او نجات داد و از شر و غائله‌اش کفایت کرد (او را مصون داشت).