باب چهاردهم: در بیان غیبت
عالم امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: غیبت، آفتِ دل است؛ چرا که گمانِ آن (صاحب دل) را بد می‌کند و گوهر و سرشتش را دگرگون می‌سازد.
و امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: هر کس از مؤمنی به آنچه در او نیست غیبت کند (تهمت بزند)، گویی او را کشته است؛ و هر کس از مؤمنی به آنچه در او هست غیبت کند، به او بهتان زده است؛ و هر کس به مؤمنی بهتان زند، با خدا و فرستاده‌اش به جنگ برخاسته است.