باب یازدهم: در بیان حسد

عالم امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: حسود، دشمن خداست؛ زیرا او آنچه را که خدا برای دیگران می‌خواهد، خوش نمی‌دارد.

امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: مؤمن نه حسود است، نه کینه‌توز، نه غمزده به خاطر دنیا و نه آزمند؛ و هر کس به چیزی از این صفات مبتلا گشت، باید از فضل خداوند طلب گذشت و رهایی از آن صفت را نماید.

و امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: چه بسا کسی که به خاطر آسایش و رفاهش مورد حسرت دیگران است، در حالی که همان رفاه مایه بلای اوست؛ و چه بسا کسی که به خاطر بیماری‌اش مورد ترحم است، در حالی که همان بیماری مایه شفای (باطنی) اوست؛ و چه بسا کسی که به خاطر نعمتی مورد غبطه است، در حالی که همان نعمت درد و بیماری اوست.