و امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: آز و طمع مانند خواب‌های شخص خوابیده‌ای است که در خوابش شادمان است اما چون بیدار شود، اندوهش بسیار می‌گردد؛ یا مانند کرم ابریشم است که از شدت حرص، پیوسته بر گرد خود تار می‌تند و در پی نجات است، اما با این کار جز دوری از رهایی به چیزی نمی‌افزاید.
و امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: هر کس به روزی‌ای که ما تقدیر کرده‌ایم راضی نباشد، بدخواه (و شرور) خواهد بود.
و امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: مؤمن از طمع ورزیدن در دنیا به آنچه متعلق به او نیست، پاک و منزه است.