باب ششم: در بیان فریب و نیرنگ
و امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: هر کس با ما (یا به ما) فریبکاری کند، از ما نیست؛ ما از او بیزاریم و او نیز از ما بیزار است.
حضرت عالم (امام کاظم) -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: هر کس با برادر دینی خود فریبکاری کند و خیرخواهی را از او دریغ دارد (نصیحتش نکند)، خداوند خیرِ او را به شر تبدیل میکند.
و امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: هر کس مورد مشورت قرار گیرد و با وجود آگاهی به چیزی جز آنچه صواب و درست است راهنمایی کند، خداوند اندیشهی استوار را از او میگیرد، چرا که او از کسانی بوده که حقیقت را میدانسته است. و دشمنِ حق کسی است که برادر خود را نصیحت (خیرخواهی) نکند. و اهل حق کسی است که ایمان آورده باشد، و تنها با دشمنانِ مؤمنان همگام با کسانی که با آنان خدعه میکنند نیرنگ ورزد؛ چرا که خداوند متعال میفرماید: ﴿با خدا و مؤمنان نیرنگ میبازند، ولی جز خودشان را فریب نمیدهند و نمیفهمند. در دلهایشان




