درباره‌ی افزایش در نزد مؤمنان، گفته‌اند که خداوند تبارک و تعالی از محافلِ مؤمنان، ارواحی می‌آفریند که حاصلِ تسبیح، تهلیل و توحیدِ پروردگارشان است و این افزایش، از اعمالِ شایسته و گوهر‌های پاک و طیب پدید می‌آید.

همچنین در «نهج‌البلاغه» از امیرالمؤمنین علی -عَزَّ عَزُّهُ- نقل شده که به کمیل بن زیاد فرمود: «ای کمیل! خانواده‌ات را امر کن که در کسبِ مکارم اخلاق بکوشند و در برآوردنِ نیازِ کسی که در خواب است، در دلِ شب حرکت کنند. قسم به آنکه شنوایی‌اش همه‌ی صداها را در بر گرفته است، هیچ‌کس نیست که قلبی را شاد کند، مگر اینکه خداوند از آن شادی، لطف و لطافتی برای او می‌آفریند؛ پس هرگاه مصیبتی بر او فرود آید، آن لطف همچون سیلابِ سرازیر به‌سوی او می‌آید و آن مصیبت را از او می‌راند، چنان‌که شترِ غریبه را از گله می‌رانند».

و اما سومین اعتراض آنان این است که: «اگر روح دارای پیراهن‌های جسمانی (کالبدهای) بسیاری باشد، ایستادن در روز قیامت در پیشگاه خداوند تبارک و تعالی برای حسابرسی، با کدام‌یک از آن جسدها خواهد بود؟».

پاسخ: این پاسخ را از حجت‌الاسلام ابوحامد غزالی در کتابش «تهافت الفلاسفه» (ص ۲۹۹) می‌گیریم، آنجا که می‌گوید: «همانا رستاخیز، بازگرداندنِ نفس‌ها به بدن‌هاست و این ممکن است که نفس‌ها به هر بدنی بازگردانده شوند؛ چه از ماده‌ی همان بدنِ نخستین باشد، چه از غیر آن، و چه از ماده‌ای که آفرینش آن از نو آغاز