آن وضعیتِ کرم‌ها و حشرات و امثال آن است؛ در آن هنگام، روحِ او برای افزایشِ مجازاتش، تکه‌تکه (تجزیه) می‌شود.

پس از آنکه روحش به صدها و چه‌بسا هزاران پاره تقسیم شد و عقوبتش را به پایان رساند، روح او به عالم بشری بازمی‌گردد، اما با عددی بیشتر؛ و این، افزایشِ آمار در عالم بشریت را توجیه می‌کند. همچنین افزایشِ ارواحِ شرور، ناشی از اعمالِ بدِ ماست. شاعری گفته است:«و هر که از شما مرا نافرمانی کند، گناهانش را دشمنی برای او می‌آفرینم که با کالاهای پست، او را به خود نزدیک می‌سازد».

و بیانِ جوازِ افزایش در سراسرِ عالمِ زمینی، آن چیزی است که از امام جعفر صادق -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده است. مفضل -عَلَيْهِ السَّلَامُ- گفت: «ای مولای من، هنگامی که اهل بهشت به بهشت و اهل دوزخ به دوزخ ملحق شوند، آیا پس از آن آفریدگانی جدید خواهند بود؟» امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: «مَه (بازدار)! ای مفضل، آیا می‌خواهی ملک و سلطنتِ خدا را در میان آفریدگانش باطل کنی؟ همانا خداوند پیوسته آفریننده و روزی‌رسان بوده است.» گفتم: «ای مولای من، آنان می‌گویند پس از آن دیگر نه ملکی هست و نه سلطنتی.» امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: «یاری از خداست بر آنچه می‌گویند؛ همانا خداوندِ سبحان همواره آفریده‌ای را پس از آفریده‌ای دیگر می‌آفریند؛» که خدای متعال فرموده: ﴿شما را در شکمِ مادرانتان آفرینشی پس از آفرینشِ دیگر پدید می‌آورد﴾¹. و اما