در کتاب «التناسخ» نوشته استاد توفیق ابراهیم عیسی آمده است: چندین سال پیش در حین سفر، با گوش‌های خودم از رادیو مونت‌کارلو شنیدم که با یکی از مجریان آن شبکه که گمان می‌کنم «فایز مقدسی» بود (کسی که برنامه «امواج» را در همان شبکه اجرا می‌کرد)، مصاحبه می‌کردند. مجری برنامه از او پرسید: «از میان حیوانات به کدام‌یک علاقه داری؟» او گفت: «ببر.» و در حالی که من صدایش را می‌شنیدم، ادامه داد: «من احساس می‌کنم که روزگاری در زندگی پیشینم یک ببر بوده‌ام.» مجری از او پرسید: «پس تو به تقمص (تناسخ) ایمان داری؟» پاسخ داد: «نه، اما احساس می‌کنم گویی روزی از روزها ببر بوده‌ام؛ حتی وقتی به فرانسه آمدم، هیچ غرابتی در خیابان‌ها مغازه‌ها یا کوچه‌هایش ندیدم؛ من در آنجا چنان حرکت می‌کنم که گویی آن را با جزئیات می‌شناسم و گویی زمانی در آن می‌زیسته‌ام و زندگی می‌کرده‌ام.» این چیزی است که فایز مقدسی نقل کرد و من آن را شنیدم. پایان نقل‌قول.

و اما اعتراض دوم شما، مبنی بر اینکه «بازگشت مکرر روح به جسدهای گوناگون با گرایش‌ها و شکل‌بندی‌های متفاوت، بدین معناست که تعداد ارواح از زمان آفرینش نخستین، بدون هیچ افزایش یا کاهشی محدود است؛ و این امر نیازمند تفسیری درباره‌ی علت افزایش جمعیت است؛ همان‌گونه که این سخن که تعداد ارواح محدود است، محدود ساختن قدرت خداوند و منجمد کردن آن در یک یخچال است».