پاسخ شخص معترض: من به تقمص (تناسخ) اعتراف نمیکنم صرفاً به این دلیل که تو دربارهی آن نوشتهای، بلکه به این دلیل است که امام علی -عَزَّ عَزُّهُ- آن را در یکی از خطبههایش ذکر کرده است، و این موضوع را نه تو و نه کسانی که درباره تقمص و تناسخ پژوهش کردهاند، ذکر نکردهاید؛ با وجود اینکه کلامی روشن است.
پاسخ ناشر، زهیر بلال: گسترشِ اندیشهی عدالت الهی در میان آفریدگان، حسد را از جانها برمیدارد، آن را از خردها دور میسازد و از جرایم در جامعه میکاهد. پس هنگامی که بدانم آنچه در این پیراهن (کالبد کنونی) بر من میگذرد، عدالت الهی در جامهی لطفِ خداوند تبارک و تعالی است و به آن قانع شوم، دیگر بر علم، مقام و مالِ تو حسد نمیورزم؛ و در آن هنگام صلح و سازش حاکم میشود، پس یکدیگر را با زبانهایمان نمیکشیم و زبانهایمان ما را وادار نمیکنند که یکدیگر را با دستهایمان به قتل برسانیم. خداوند شما را توفیق دهد و حفظ نماید.




